Dit vind ik nou een typische Paulienisse. Is er nog thee? kijk maar ff in de theepot slash tapepot. Het is iets heel anders, maar dat zie je pas op papier. Je zegt gewoon theepot slash tapepot en hoort hetzelfde. Paulien spookt afgelopen week steeds door mijn hoofd. En bij wie niet. Half Nederland is van slag nu Paulien Cornelisse is gestorven. Gelukkig mógen we het nog in de tegenwoordige tijd, dat we aan haar lippen blijven hangen nu de Slimste dit seizoen nog uitzendt. In 2009 heb ik voor mijn verjaardag drie maal taal is zeg maar echt mijn ding gekregen. Een heerlijk boek! Bij het napluizen zie ik in deze én in en dan nog iets haar handtekening:

Vraag me niet hoe me dit is gelukt. Ben ik bij een boekpresentatie van haar geweest? Of heb ik haar handtekening na het optreden over mosjes van haar gesmeekt? Niet dat ik me met haar wil vergelijken, nee zeg, de arrogantie alleen al maakt dat ik dat niet dorst, maar wel deel ik een paar alledaagse vragen met haar: is shampoo voor droog haar juíst voor vet haar of juíst niet. En vraag ik me af of mijn, ooit door een kapper benoemde onrustig haar het tegengestelde van futloos haar? Op mijn werk wassen we een mevrouw haar haren met glansshampoo, wat pas echt haar werking laat zien na een dag of vijf. En ook vraag ik me af of Paulien zich ook zo kan verwonderen over een verdieping van een flatgebouw, terwijl dit juist naar boven is gebouwd. Ik vind een ondergrondse parkeerplaats juist een eerste of tweede verdieping. Maar destijds: de Psychiatrische MeerZorg op de vierde verdieping in de Vijverhof kon ik in het begin mijn strot niet uítkrijgen. Zó gek. Maar als je het maar vaak genoeg zegt, wordt het op den duur gewoon gewoon.

Hoeissie? Mensen waar ik mee app moeten het doen met hoest? En zo izzut. Ik kan niet wennen aan: alles goed? Dit valt wat mij betreft onder hetgeen Paulien hierboven illustreert: even kort, hoe is het met je? En heb niet het gore lef om uit de doeken te doen wat je zieleroerselen op dat moment je zijn beïnvloeden. Helder voor mijn geest verschijnt een leidinggevende, God-hebbe-zijn-ziel, uit mijn Brinktijd. Ik kon wel janken. Hij stak zijn hoofd om de deur vlak voor zijn weekend: alles goed? Ik begon te huilen- ik was in die tijd volgens mij fulltime depressief- en hij zei oh zeg, wat vervelend maar ik moet nu naar huis en sloeg de deur weer dicht. Misschien had hij erbij moeten zeggen even kort. Dat is wat ik bij alles goed beleef.

Nu is Paulien Cornelisse dus zomaar overleden. Oh natuurlijk weet heel Nederland dat ze kanker heeft –daar is Paulien toch helemaal geen type voor?– helemaal nu ze hoofddeksels draagt bij de Slimste. Je kunt tegenwoordig heel goed een soort van onsterfelijk zijn met kanker en daar heb ik haar ook onder willen scharen.

Paulien Cornelisse…

Paulien Cornelisze

Paulien Cornelwasze dat zeg ik, heel jammer…