Ik zou wel eens willen weten… je hebt zo van die dingen. Hoe zou het zijn eens een viool in de handen te hebben. Je ziet ze weleens in een clubje bij elkaar tijdens een concert. Dat geeft zo’n wauw-gevoel. Mooie houding hebben ze en ik houd van de klanken uit de vioolkast. Dat wil ik ook wel. En natuurlijk bij voorkeur de eerste viool. Ik heb me al opgegeven voor het optreden van het Noord Nederlans Orkest in De Nieuwe Kolk. Ja, in de bak natuurlijk. Wat dacht jij dan, in het publiek? Dûh!

De viooljuf van Oost-Europese afkomst toont een bak geduld. Alleen al zo’n strijkstok vast te houden, is al een heel ding. De pink ver van de andere vingers. Zij pakt mijn vingers en zet ze goed op de strijkstok. De viool is prachtig. De klankkast wordt er aan vastgeschroefd en moet op de schouders. Het kinnebakkie zit er al op. En na een kennislesje mag ik.

Juf begeleidt de strijkstok, waar mijn vingers dus in spagaat aan gekrampt zitten. Het klinkt prachtig en voelt al heel wat. Dan mag ik los. Ik hoor de honden in de nabije omtrek aan slaan. Ik krijg een compliment van juf. Da’s aardig. Ik doe mijn stinkende best en zit er nogal eens naast. Maar ja, kom op zeg, het is mijn eerste les. Als mijn hand wat verder van mijn lijf gaat, laat mijn shakespier van zich horen. En dát, terwijl ik van tevoren mijn Propranolol heb ingenomen om de tremoren in de hand te houden. Nou ja, heel letterlijk doet-ie dus wat er gevraagd wordt. Maar liever had ik een strakke hand gehad zonder trillingen. Afijn, wie weet, veroorzaakt de vibratie in een later stadium juist extra drama in mijn spel.

Juf laat weten dat het voor een eerste keer echt heel goed gaat. Ik mag spelen uit een boekje. Look voor kinderen. De eu-klank is moeilijk voor veel mensen met een niet Nederlandse achtergrond. Maar ook look voor mij. Ik speel: appel-peer-pannenkoeken. Als juf ook een partij mee speelt op haar viool, hoor je bijna niet hoeveel valse noten er aan de strijkstok blijven hangen. Ik ben zo blij als een kind en had een sticker op prijs gesteld.

Na een half uur zit de les er op. Ik ga haar voorgestelde drie proeflessen nemen. Dan het zakelijke gedeelte: wat gaat de financiële schade worden? Voor de proeflessen noemt ze een bedrag. En, áls ik doorga: wat het maandbedrag wordt voor de lessen. En daarbovenop de vioolhuur, maar dat is wel ínclusief het lesboekje. Oh ja, had ze al gezegd dat de BTW er nog overheen komt? By the way: ik mag het er thuis wel met de kinderen over hebben. Het gaat tenslotte allemaal af van hun erfenis.

Doink!! Het bedrag voor de lessen zijn inderdaad niet voor de kat z’n viool. Dit gezegde is wellicht taaltechnisch niet geheel volgens Neerlandsche regelgeving, maar je begrijpt het vast! Lekker thuis oefenen met alle ramen dicht om de buurtrelaties goed te houden. Áls ik doorga hè… Het zal me niet verbazen als buurpoes dan regelmatig even haar neus laat zien om te checken welk kattenensemble aan mijn voeten zit te janken. Misschien speelt zij dan met haar snorharen wel tweede viool… Enfin, of ik door ga of niet, ik heb in elk geval al once in my lifetime een viool in mijn handen gehad. Dat kan ik alvast afvinken. Het NNO heb ik echter al wel afgebeld…