Vroegah

De zon stort zijn stralen gul over ons uit tijdens de Pinksterdagen. Komt dát even goed uit, want afdeling Capelle aan den IJssel komt over de vloer. Een duik achter in de schuur pakken we een bult plastic uit een grotere hoop. Nu nog de pomp om dit ouwe badje op te pompen. Het badje is al jaren lek, maar wat maakt het uit. Steeds een beetje bijpompen. Bovendien is een paar centimeter water al mooi genoeg voor onze dertien maand oude Luca.

Zoals dat gaat, bepalen zijn overdagslaapjes het ritme van de dag. Begin van de zatermiddag gaan we samen in het badje. Zijn ouders zijn weg. Een klein zwembroekje aan en gaan! Hij heeft ook kleine zwemluiertjes in de tas, maar daar doen we niet aan. Kom op zeg, hij heeft ’s morgens al gepoept. Wat een plezier hebben we! Met een speeldingetje, een gietertje, emmertje en de bal vermaken we ons. Dan geeft hij aan dat hij eruit wil. Ik til ‘m op en ja hoor, monsieur heeft alweer gepoept. Het valt uit zijn broekje op het gras. Snel opgepakt en in de wc gegooid. Met blote handen? Wat denk jezelf? En hierna nog even in z’n blootje door de tuin. Weet je nog? Oude herinneringen herleven. Aan de mimiek van dochter te zien denkt zij er het hare van. We beloven het niet weer te doen. We bewegen ons mee met hen.

Wat is het toch een genot om de tuin opnieuw te bekijken door zijn jonge kinderoogjes. Zijn wijsvingertje maakt overuren, gecombineerd met: Die! We hebben ‘m een paar weken niet gezien. Zijn vocabulaire is aardig uitgebreid. We verstaan dan wel niet veel van zijn tekst, maar het klinkt zo gezellig. Ba = bal. En opa en eten zijn heel duidelijk. Hij kan zo lekker smikkelen! Oké, het is een dikke smeerbende en de pastasaus zit tot achter zijn oren, maar wat een genot. Zijn lopen is weer zoveel beter geworden. Op en af het stoepje om in huis te komen doet hij heel verstandig nog even op handen en voeten. Af en toe stoot hij zijn bolletje. Koppie stoot, lusie dood. Vervolgens moet hij even huilen. Met het uiten van zijn emoties zit het wel snor! En net als op Schier laat hij het speelgoed voor wat het is en stort zich op de wasknijpers.

De volgende dag krijgt hij wel zijn zwemluiertje aan onder zijn wetsuit als we weer in het badje plonzen. Toen onze kids op de basisschool zaten, waren er twee kinderen die zo’n pak hadden. Zij kwamen uit Engeland. Wellicht er toen om uitgelachen, het is kennelijk nu het nieuwe normaal. Hema verkoopt het gewoon. Wat onze kinderen als ouders ook veel beter doen dan wij destijds is, dat hij ik weet niet hoe vaak een laagje Nivea op zijn velletje krijgt. Doen wij minimaal drie zomers met factor 50, met de smeerderij van tegenwoordig heb je aan drie flacons niet genoeg. Er zijn veel dingen die nu veen stuk beter zijn dan vroegah.

Plaats een reactie