Komt u voor de hartcheck? Huh? Ik loop doodgemoedereerd, leuk woord eigenlijk, door De Nieuwe Kolk. De nieuwe theatergids voor het seizoen 26/27 is net uit. Ze zijn nog warm! Afijn, de hartcheck? Zie ik er ongezond uit, vraag ik de dame met een geblokt DNK-huismerkshirt aan. Nou nee, dat is het niet, maar ach, dan stottert ze wat en we gaan ieder ons weegs. Tuurlijk hoor ik bij de doelgroep. Leeftijd: check! Te zwaar: check! Bovendien zit mijn haar heel kut, waardoor die dame wellicht heeft gedacht dat deze onverzorgde dame ook vast niet vaak haar bloeddruk checkt. En dat klopt. Maar ik slik hiervoor de wereld aan pillen, waardoor ik in mijn eentje verantwoordelijk ben om de helft van het drinkwater te vervuilen. Ook medicatie om mijn cholesterol op peil te houden en twee anderen om mijn bruisende bloedtoevoer stolselvrij te houden. Sinds ik vanaf 2022 TIAnka ben, krijg ik elk jaar een dubbelcheck-APK: bloedprikken en ik geef de POH-verpleegkundige bestaansrecht. Het is een sterk staaltje win-win.

Als de baliemedewerkster van De Nieuwe Kolk, in het kort DNK, me de stapel gidsen wijst, vraag ik toch nog even, ik ben er nu toch en bovendien hebben brutalen immers de halve wereld, of ik al een reservering kan maken. Terwijl ik dus géén vriend van DNK ben… Ze kijkt even. Nee, dat kan pas vanaf morgen. Ik beloof haar dat ik morgenvroeg vanaf half 6 voor de deur kom liggen. Ik krijg haar fiat, maar het lijkt haar een koude bedoening. Ze checkt meteen even of er nog plekken zijn voor de voorstelling die we willen: nee hoor, geen stress, er zijn nog genoeg kaartjes. Ik ga morgenvroeg om 10:00 uur meteen digitaal actie ondernemen. Door opwinding en mijn verheugvolle staat, slaat mijn hart een slag over. Misschien is het toch zo gek nog niet die hartcheck-check-double check straks alsnog te gaan doen.