Jaaah Hadderingh, schoenen uit! Heb ik al eens verteld dat ik ben van de drie R-en? Eens in de zoveel tijd, Regelmaat, word ik in beslag genomen door een vlaag van Reinheidswoede. Met de nadruk op woede, want het is nou eenmaal niet mijn hobby. Overal gaat de stofzuigermond overheen, van de vloer, tot over kasten, vensterbanken en de piano. En in de laatste plaats: ik word er bepaald geen leuker mens van!

Ik moet nu echt even uitrusten van al dat gekuis. (mooi Belgisch woord) Afijn, nu even in de modus van Rust. Even lekker schrijven en mijn hoofd leegmaken. Ook een vorm van Reinheid. Een mooi ouderwets woord, wat mij terugbrengt naar een strofe van een opzegversje voor het slapen gaan:

’t Boze wat ik heb gedaan,

zie het Here toch niet aan.

Schoon mijn zonden velen zijn

Maak om Jezus’ wil mij rein.

Ik heb het later nooit weer gebruikt, vanwege al die dogma’s en vreselijkheden. Waarschijnlijk ook omdat ik er als kind niks van begrijp. Ja oké, schoon staat voor schoon en elke avond lig ik met fris gepoetste tanden in bed. Dus waarom ik nooit het voor mij meer voor de handliggende: Schoon mijn tanden velen zijn heb gezongen is voor mij een raadsel. En best lang hervormde ik: Maak om Jezus’ Wilma rein. Tja, veel van vroomheid doorspekte spreekvormen, nemen voor kinderoren andere, heel voordehandliggende vormen aan.

Ik kom door het schrijven weer een beetje op adem. Het oorspronkelijke plan, om na het zuigen alles nog even af te nemen met een natte doek, is nu aangekomen. Gelukkig brengt bovenstaande wijsheid: Je komt meer over iemand te weten door met iemand te spelen dan door een jaar met iemand te praten. van filosoof Plato me bij mijn positieven. Onder en op de toetsen van de hoogglans piano bevinden zich vele handafdrukjes en vingertjes van onze kleinzoon. Hij ramt soms op de piano of z’n leven ervan afhangt. Hij leeft z’n jonge leventje voluit. En precies daarom zegt mijn juist verworven visie dat het verwijderen hiervan bijna een vorm van verraad is. Het verwijst immers naar immens kinderspel. Wat een mooi inzicht. Niks geen (slecht Nederlandsch) nat lapje. Gewoon op mijn stoel met een boek in een reine omgeving. En niet in de laatste plaats: ik word er ook echt een leuker mens van.