Anderhalve week geleden heb ik belegd in cryptovaluta. Of ik daar verstand van heb, vraag je je wellicht af? Welnee, en daarom heb ik dat laten doen. En heel specifiek: daar zie ik nooit meer iets van terug. Wordt de wereld er beter van? Heb ik een ruimhartige schenking gedaan? Niets van dit al. Ik ben opgelucht. Oh, nu zie ik het ook, de i zit naast de u. Opgelucht, pfff. Was het maar zo’n feest! Westra is opgelicht, jongens! Hoe dan? Eerst mijn wonden likken van financieel leed en nog erger: vertrouwensleed. Dan is mijn gêne aan de beurt. Want man, ik schaam me helemaal kapot.

Kijken we Opsporing Verzocht en het vaste item van de nepagent bij oude mensen die hun sieraden meegeven in goed vertrouwen komt voorbij, ben ík degene die het hardst roept dat die ouwe mensen amper meer bestaansrecht hebben om zich in onze maatschappij voort te bewegen. En dan gebeurt het mezelf. Karma! Want inderdaad, ik schaam me dood. Vanwege mijn voorliefde voor zelfspot deel ik het met de halve wereld nadat ik de bank en de politie heb ingelicht. En telkens hoor ik hetzelfde: je gevoel van schaamte hoort eigenlijk bij de crimineel te liggen. Is het stom geweest. Ja tuurlijk, maar het onderbuik negerend en vertrouwend op de gewenste antwoorden.

Al jaren doe ik zaken op Marktplaats. En dus de vorige maandag ook. Ik heb een hoesje voor een specifieke e-reader te koop: vijf euro. Is die er nog? De prijs staat me wel aan. Ja hoor, die is er nog en even later verschijnt: Is betaald. Als het verzonden is, krijg ik het geld op mijn rekening. Het adres komt door. Niks aan het handje. Wel heeft Marktplaats een heel stappenplan toegevoegd. Dat vind ik handig, want Marktplaats bewaart dat geld dan even voor je. Of zoiets. Hoe dit precies in z’n werk gaat weet ik nooit, dus dit stappenplan vind ik reuze handig. Als me via het stappenplan gevraagd wordt naar mijn gegevens van mijn betaalpas. Tuurlijk geef je nooit je code en je banknummer. Maar ach, het zal en ik zie er nog geen kwaads in. Als dan de vraag voorbij komt hoeveel ik op mijn rekening heb staan, komt het onderbuikgevoel. Huh, in hoeverre is dit relevant? Ik vérkoop toch zeker iets? Afijn, alles voor mijn veiligheid en dat ze zeker weten dat het goed komt. het ontbreekt er nog aan dat ze mevrouwtje gebruiken. Nog een paar testtransacties? Oké. En ik laat het pakketje aangetekend versturen.

Bij terugkomst de boodschappen opgeruimd en als ik in de hangmat plof en kijk of mijn geld al is bijgeschreven, zie ik tot mijn ontsteltenis dat er geld is áfgehaald. En het is per direct omgezet in cryptovaluta. Ik ben de laatste tijd niet zo snel uit de hangmat gekomen als op dit moment. Snel de bank bellen, de boel blokkeren en dan online aangifte bij de politie doen. Als manlief thuiskomt ben ik nog aan het bellen. Eenmaal klaar zeg ik tegen zijn rug dat ik ben opgelicht. Oh, voor hoeveel dan? Vierhonderd euro. Dan wordt de ether gevuld met iets heel erg niet christelijks. Ik snap de vloek, het is tenslotte niet niks. Maar het helpt niet erg.

Na al het geregel volgt er een hoop gedoe. Dat de beloofde opgestuurde pas zou komen en niet komt. Er maar eens achteraan bellen. Oh, dit is helemaal niet in gang gezet. Dan zal ik het wel verkeerd begrepen hebben. De twijfel aan mezelf ligt voor het opscheppen. De bank laat ook weten dat dit soort ooplichtingsacties schering en inslag is. Dat de professionalisering in dit soort zaken een enorme sprong heeft gemaakt. Vaak zie ik nogal eens een schrijfvaut en haak ik af bij zoveel amateurisme. Afijn, héb ik eenmaal mijn nieuwe pas, kan ik niet meer op de bankierenapp. Wat een stress! Blijkt dat de bank dan een handeling moet doen. Ach lieve bankmensen, had dit ff gecommuniceerd.

Nu maandag aanstaande nog naar het plietsiebureau om aangifte te doen. Online is kennelijk niet uitgebreid genoeg. Als ik word gebeld hiervoor een afspraak te maken, geef ik het nummer van mijn online-aangifte door. Daar kunnen ze niet bij. Spreek ik eigenlijk wel met de politie? Ze bellen met een 088-nummer. Dat is betrouwbaar. Tóch? Ik vertrouw niemand meer. Dat beleef ik als groot offer. Met dank aan de crimineel die mijn geld in cryptovaluta heeft omgezet.

En westra, wat hebben we hiervan geleerd? Wat ik nog op Marktplaats zet, kan bij de deur worden opgehaald. En handje contantje betalen! Ik deel mijn verhaal met Jan en alleman. Weet je waarvan me de moed nog meer in de schoenen zakt? Bijna iedereen aan wie ik het vertel heeft ook zo’n soortgelijk verhaal. Ik zou ook opluchting kunnen voelen omdat ik niet de enige ben die er met open ogen is ingetuind. Wat we vooral doen is onze gêne delen. En lucht geven aan het relativeringszin: het is jammer, maar het is maar ‘gewoon’ geld. En nog belangrijker: we zijn gezond! En weer doorrr