In het warme Annecy en Zwitserland ben ik niet de enige die met mijn leeftijdadequate rompslomp in bikini zwem en zon. Misschien heb ik het op het Achtuur Journaal gemist dat het weer is toegestaan om deze aan anderen te tonen. En laten we wel wezen, hetzelfde aantal mannen mét zelfde buikpartij lopen topless rond. Sterker nog, sommige kerels hebben meer borstvorming boven hun bovenbuik dan ik heb. Mijn vrouwelijke ronde vormen zijn een combi van: én leeftijd, én te weinig bewegen én vlak ook mijn medicatiegebruik niet weg.

Zowel jong als oud verbergt de uitgebreide moederband niet. Zijn we massaal in therapie geweest? Hebben we, bij het aannemen van het diploma hard moeten roepen: IK MAG ER ZIJN, IK MAG ER ZIJN, IK MAGAZIJN!!! Ach, de schaamte voorbij, het heeft ook wel wat. Zelfacceptatie is een groot goed. Wistjedat…, als de heupen ongeveer een meter van elkaar verwijderd zijn, dit baarheupen worden genoemd. Nu moet ik wel zeggen dat, als ik gekleed en wel de maatschappij in loop, ik wel degelijk rekening houd met hetgeen ik aantrek. Wijde bovenkleding die bovendien over de heupen valt. Ik zie dat jonge mensen zich hier weinig van aantrekken. Bovenkleding valt nét over de broekrand, waardoor ze, als ze een arm optillen, de rillen aan de buitenwereld worden getoond. Ik vind het geen gezicht, en dan heb ik het niet over of de stof tot mijn smaak behoort. Maar ja, wie ben ik om me daar een mening over te vormen.

En dan komt er opeens nóg een vorm voorbij. Een oude naam in een nieuw jasje, de Renault 4. We hadden ‘m onlangs al in de garage zien staan. Omdat mijn hart sneller begint te kloppen bij zoveel oude en mooie herinneringen, werp ik een blik naar binnen. Hoezo, het pookje uit het dashboard. De nieuwe is volledig elektrisch en dus zonder pook. Het gelikte interieur lijkt van geen meter op ons oude gebakje. In één oogopslag zie ik dat ook het plafond zich niet leent om gordijntjes aan te naaien. En om over de prijs nog maar te zwijgen. Kortom, waarom deze nieuwe vorm Renault 4 heet ontgaat mij volledig. Mooi woord eigenlijk: vol-ledig. Maar dat gaat weer over heel andere vormen, namelijk die van taal.