Al enige tijd probeer ik het abonnement van een tijdschrift op te zeggen. Dat moet via een telefoonnummer. Na het gedraaide nummer, uh nee, dat draaien doen we allang niet meer, het gekozen nummer kies ik de 5 wat linkt aan het opzeggen van het abonnement. De mensen die achter de telefoon zitten, uh in deze tijd de mensen die hun headset op hebben, zien dan meteen dat het gaat om het gaat om opzegging abonnement. Waarom zou je je dan nog haasten. Dus na een minuutje of zes van een mooi muziekje en een stem die zegt dat ik nog heel eventjes geduld moet hebben, vind ik het welletjes. Hier heb ik geen Zin meer in.

Er is ook een emailadres. Mijn gegevens te hebben ingevuld en afgesloten met, waarom niet, vriendelijke groet, volgt er een berichtje dat mijn meel binnen twee werkdagen beantwoord wordt. En, in verband met drukte, kan hier een extra dagje bijkomen. Ze vragen hier begrip voor. Tuulk, ook bij de klantenservice zal er personeelskrapte zijn. Het is immers overal hetzelfde. Na een week stuur ik wederom een email. Met dezelfde persoonsgegevens, abonneenummer en mijn begrip dat ook zij niet veel Zin hebben, als iemand het leuke blad niet meer wil lezen. Maar dat ik desalniettemin toch graag een reactie krijg.

Het tijdschrift blijft onverminderd leuk, daar niet van. Het staat vol leuke interviews, reistips, en mode voor de wat rijpere meisjes, waar ik inmiddels ook onder val. Elke keer een geschreven stukje van Hanneke Groenteman en Stef Bos, welke ik graag lees. Eerlijk gezegd kijk ik het eerst naar de inhoud om te checken of er een schrijfwedstrijd is. Ze hebben altijd zulke leuke thema’s waar ik mijn schrijfspinsels over los kan laten. En ik moet toegeven dat ik ook wel zo ijdel ben om te kijken of mijn columnachtige inzending ook geplaatst is. Echter, de prijs wat ik moet neertellen voor dit blad is niet meer in verhouding, zo leg ik de klantenservice uit.

Afijn, na twee maal niks gehoord te hebben, stuur ik ze nu onderstaand

Opzegversje

Bij deze mijn laatste digitale poging tot opzegging, ivm de financiële verhoging. Graag ontvang ik deze keer wél een reactie van de klantenservice want van het lange wachten word ik a little bit nervous. Hopelijk vindt u dit opzegversje genoeg origineel en is dit mijn laatste tot gerichte email.

En mocht u nu denken: ja duh, ze moet bellen dan mag je je collega’s aan de lijn wel vertellen… Ach ze zullen het zelf ook wel weten en zitten misschien wel uit al hun poriën te zweten vanwege de werkdruk en zeurende mensen waar ik nu één van ben, ook al zou ik dat niet wensen.

Maar enfin, bij deze de opzegging van mijn abonnement op Zin.

Met vriendelijke groet.

p.s. Hopelijk ziet u hier de humor van in en valt er iets te regelen naar beider zin