We hebben een heerlijke vakantie in Bretagne achter de knopen. Onder een bradende zon met gelukkig een verkoelend windje kunnen we lekker wandelen. We zien zelfs bij Honfleur in een moerassig gebiedje achter bomen weggestopt, maar wel aan een drukke weg, Ed en Willem Bever zwemmen. Ademloos aanschouwen we dit paar. Zoiets heb ik niet eerder in het wild gezien. We maken foto’s en fluisteren zacht tegen elkaar hoe fantastisch en geweldig. De auto’s razen achter ons langs, maar dat deert ze niet. Maar als ik een paar maal moet niezen, vluchten ze in een bos van riet. Ach, zo jammer.

Bij terugkomst van de vakantie zie ik dat de bloemen er in de tuin heel goed bij staan. Met dank aan het stralende weer in Nederland. Meteen carpe diem ik om de vazen te vullen. Het wordt er meteen weer huiselijker van. En dat mag ook wel, want gistermiddag zitten we binnen en doen de verwarming aan. Deze kou hebben we niet gemist afgelopen weken. Maar soms kom je er op een onbewaakt moment achter, dat er toch dingen zijn die je wél hebt gemist op vakantie. De televisie.

Gisteravond zapp ik nog wat en komt er een écht HEMA-commercial voorbij. Een aanrader voor de wat rijpere vrouw die als ze moet niezen een ongelukje heeft. Voor hen die net als ik loslippig zijn en de boel niet altijd onder controle hebben. En het geplak met inleg-halvezooltjes zat zijn. Ondergoed op mijn lijf geschreven, Daar moet ik meer van weten en google op ongelukjesondergoed. En ja hoor, deze week in de aanbieding voor slechts een tientje. Op de foto van Google lacht een stralende jonge vrouw me tegemoet. Met een heel plat buikje. Had ik op de commercial nog wel een wij-gevoel met de dame waarbij tijdens het niezen de sluizen open gaan, bij zo’n plat buikje moet ik echt vijfendertig jaar terug. Voor mijn antidepressivumgebruik en zwangerschappen zat het vel me ook strak gegoten. In die tijd kon ik ook nog gewoon op een trampoline. Moet je nu mee aankomen… Dat zou anno nu in de onderste regionen meer lijken op zo’n damwanddoorbraak zoals bij onze oosterburen in Beieren.

Voor licht urineverlies, zo staat erbij. Van de commercialbeelden kreeg ik het idee dat je er flink op los kon hoesten en niezen. Maar tegen hoeveel straling is zo’n kruis nou eigenlijk bestand voordat het zilte gele een weg langs de binnenkant van je benen naar beneden biggelt. Mag je nog hopen dat je dikke sokken aan hebt. Of minimaal enkelhoge laarsjes.

Vanmiddag ga ik even langs bij de HEMA. Komt dat even uit, want ik heb nog een HEMA-bon van vijf euro. Laatst gewonnen bij de Vriendenloterij. Ook zo’n dingetje. Er wordt elke maand €30,50 van mijn rekening geschreven voor dit goeie doel. Ja, ammehoela, dat zal wel zo zijn, ik doe natuurlijk vooral mee voor een echte klapper. Afijn, met een beetje mazzel win ik eens per kwartaal een HEMA-bon van vijf euro. En het ergste is, dat ik er dan ook nog zo blij mee ben als een kind. Een directoirtje voor vijf euro. Het voelt als een lot uit de loterij.

ps: Even terzijde en weinig om het lijf: ook bij de HEMA figuurcorrigerende hemdjes. Dat heb ik al eens een kans gegeven om mijn rompslomp in te tomen. En wat denk je. Heel erg bolle ogen…