Afgelopen week lees ik het interview met Peter Pannekoek over zijn oudejaarsconference voor vanavond. Hij heeft slechts 80 try-outs gedaan om te kijken wat sterk is en waar kan worden geschaafd.

Je suis Charlie. In dat jaar 2015 mocht ik mijn eerste oudejaarsconference hier in Assen houden. Het jaar van de aanslagen. Over de aanslagen, veelal gepleegd door extreme moslims, liet ik weten dat de vermeende moslims die ik kende, mijn tandartsen waren, die juist mijn tandaanslag verijdelden. December was voor mij toen een heel onrustige maand. Op een vodje schreef ik wat er zoal gebeurde in dat jaar, nadat ik werd gevraagd een oudejaarsconference te doen. Vooral buiten kantooruren liepen de raderen van mijn brein op ongekende hoogte. Ik kwam vooral ’s nachts op ideeën, die mezelf overtroffen. Pen en papier op het nachtkastje. Slecht slapen, waar ook manlief last van had. Hij liet me weten dat, als me dit een eventueel volgende keer weer zo in beslag zou nemen, dit mijn eerste en laatste conference zou worden. Uit voorzorg en uit zorgzaamheid. Ik merkte zelf ook wel dat mijn spanningsboog te strak gespannen was. Tot op de dag van vandaag moet ik weten te dealen met een beperkte draagkracht. Maar in 2015 ging ik er aan voorbij. Best eng om me in zo’n schemergebied te bewegen van wat nog subliem is en wat tegen een manie aan schurkt. Het lijntje is dun.

Terugblikkend is het, denk ik, mijn beste oudejaarsconference geweest. Hoewel zonder try-outs en ik schijt bagger. Ik zoek die map met al mijn oudejaarsoptredens er in. Om te kijken wat er zoal de revue gepasseerd is in al die jaren. Ik blik boven in de kast en hier beneden, maar nergens te vinden. Ik weet zeker dat het ergens onder de pannen is. Afijn, voor nu heb ik er even niks aan. Ik weet nog dat ik mijn overtreffende trap eens mee heb genomen. Dat het ook over boeren is gegaan, die met hun tractoren op het Malieveld het trekkersveldje, wat op de campings amper meer naam mag hebben, nieuw leven hebben ingeblazen. Vooral Asser lokale gebeurtenissen zijn aan bod geweest. Wat me nog helder voor de geest staat is, dat de Asser wethouder vanwege een kleine greep in de uitverkoopmand bij een plaatselijke bouwmarkt een paar freesjes in zijn zak stopte. In het Christelijk Assen, waar we naar de Bijbel leven: frees niet, is dus geen plek meer voor hem. Hij krijgt een HALT-taakstraf en wordt hiervoor verbannen naar Nieuwe Pekela om daar tot op de dag van vandaag het ambt van burgemeester te moeten uitvoeren bij die Pekelder Roegbainders. Eigen schuld.

Ook kan ik me nog goed herinneren dat ik in maart 2020 schreef dat er corona was. Zoonlief woonde nog bij ons. Hij zat aan dezelfde tafel huiswerk te maken. Hij vroeg me wat ik aan het opschrijven was. Nou, dat er corona in het land is, en dat het niet waarschijnlijk is dat we dat in december nog weten. Ahum, was het maar zo’n feest.

Drie jaar geleden is mijn laatste conference inmiddels onderdeel geworden van het kerstfeest voor ongelovigen in het bargedeelte van de ijsbaan op het Koopmansplein. Het Forum is inmiddels gesloopt. Waarschijnlijk is het omdat ik kijk heb op de HEMA, dat ik Ridouan Taghi verbaster tot Ridouan Takkie. Ook komt de wolf in al zijn aspecten aan bod. Als je wolf omdraait, krijg je flow. Tot nog toe kleeft er aan de wolf nog steeds geen goede flow en nu de roedels zich zo uitbreiden moeten we als wandelende burgers en buitenlui met samengeknepen billen maar toekijken hoe dit zich verder gaat ontwikkelen. Sowieso is het ongewis wat 2026 ons gaat brengen.

Wel heeft 2025 voor ons het verlies gebracht van een dierbare vriendin. Daarnaast heb ik mijn werkzame leven achter me gelaten. Ik kan niet anders zeggen dat het me heel goed bevalt. De rust. En het gevoel van vrijheid en luxe dat, ook al voeg ik amper toe aan de maatschappij, er wel gewoon geld op de rekening komt. En het, by far, allergrootst geschenk afgelopen jaar is de rijkdom van het ervaren opa en oma te zijn. Dat er ergens in ons een bak liefde aangeboord is, waarvan we het bestaan niet hebben kunnen bevroeden.

Bevroeden… mooi woord eigenlijk. Bevroedvrouw spinselt het door mijn groene drab. Maar ook broeden. Lekker broeden en vooruitblikken op wat het jaar ons brengt. Lieve lezers, alle goeds voor 2026