Woarom kikst noar mie?

Omdat ik aans bin as doe?

Omdat ik aans denk as doe?

Omdat ik aans dou as doe? Mag dat den nait?

Mout ik den aaltied doun

wat n aander dut?

wat n aander denkt?

wat n aander goud vindt?

Den bin ik miezulf nait meer

mor den bin k

n aander.

Kiek noar die zulf!

Bovenstaande wijsheid door Nies Sap-Akkerman heeft op een tegeltje boven zijn bank gehangen. Mooi in het zicht. Want wat vind je van een man, die in zijn doen en laten meer vrouw dan man is? Wij zijn met hem opgegroeid. Wij vinden er niks raars aan. Het is onze oom en verder niks. Ja, hij was kapper en knipte ons haar. En omdat het altijd te kort was naar mijn zin, riep ik heel onaardige dingen tegen hem. Waarop hij me toe gilde dattie me nooit weer zou knippen. Mijn moeder suste de boel en dat was dan weer dat.

Om nog even bij mijn moeder te blijven: Ze vindt best veel dingen raar, vreemd of gek. Is niet te beroerd haar mening onder stoelen of banken te steken. Maar oh, kom niet aan haar broertje. Haar broertje, die als enige jongen in het meidengezin van de Venhuisjes opgroeit. Opa helemaal blij. Maar Harm Jan groeit, zo jong als hij is, heel anders op dan een gewone jongen. Vraagt aan zijn moeder of ze hem ziek wil melden voor voetbal. Opa ziet dat hij vlechtjes draait aan de franjes van het smyrna-tafelkleed. Hij verlooft zich wel met een vrouw, om maar in de pas te lopen, maar vindt er geen geluk. Zijn geluk vindt hij in de mannenliefde. Mijn moeder vindt homofilie helemaal prima. Zijn liefdes komen bij ons over de vloer. En waag het niet er iets negatiefs van te vinden: dan krijg je het met mijn moeder aan de stok. Door hem krijgt zijn geaardheid een gezicht. Volgens mij geeft juist dít een zacht en geaccepteerd oordeel.

Twee weken geleden was het Pride Amsterdam. Een uitgedoste feestende menigte op de tv. Of dit iets voor onze oom zou zijn geweest? Geen idee: in zijn tijd is transgender nog geen gespreksonderwerp. Ik sluit niet uit dat hij wellicht hier over na zou hebben gedacht. Afijn, dit is speculeren. Wat ik niet goed begrijp is, dat er buitenstaanders zijn die doen of het geboren zijn in een verkeerd lichaam een voorrecht is. Het lijkt mij een enorme struggle! Al die operaties, hormonen en dan heb ik het nog niet eens over het sociaal-emotioneel aspect.

Op de EO zie ik de film: God, ik ben gay. Een echte aanrader. Ook dapper dat juist de EO de ballen toont om dit op haar net uit te zenden. Over als je in een milieu opgroeit waar het not done is om homoseksueel te zijn. Hopelijk kijkt voetbalminnend Nederland er ook naar. Als Bijbel, stoerheid of angst of weet ik veel leidend is, is dit heel lijdend voor de persoon in kwestie. Waarom iemand in elkaar willen slaan? Joh, loop een blokje om en kijk naar jezelf!

Zojuist zag ik op de kalender dat het vandaag precies 32 jaar geleden is dat hij ons is ontvallen op 55-jarige leeftijd. Wat een rijk gevoel dat we hem hebben gekend, hem hebben omarmd en dat zijn zijn, in elk geval binnen ons gezin, mildheid heeft gebracht.