Betreft de buurpoezen, die hebben we niet meer in de tuin gehad. Wel ziet Roelof Venna gisteren bijna onder twee auto’s bij het oversteken van onze drukke straat. Eén van links en één van rechts. Ze kijkt niet op of om. Net als onze Harrie destijds en dat is jammergenoeg niet goed afgelopen. Gelukkig remmen beide auto’s uit volle macht. En Venna heeft weer geluk. Dat is precies de reden dat Luutje niet naar voren mag. Als we door de schuttingdeur gaan, moet die snel weer dicht. het is én druk én soms bekruipt ons het gevoel dat we aan de A28 wonen. De kliko’s zijn zo geplaatst, dat zijn sprongkracht dit niet meer redt om op de schutting te komen. En het onderdedeuropeningetje wat Luutje voorgaande keren neemt om naar de buren te gaan hebben we afgeschermd met een kistje. Ik kan me voorstellen dat de dames buurpoes roddelen over de nieuwe buurman. En misschien een plan bedenken om het loeder te snel af te zijn.

En dus moet Luut, bij gebrek aan beter, mij vermaken. Het dagelijkse hoogtepunt is tijdens de krant lezen. Bij voorkeur op dat stuk waar je ogen op zijn gericht. Hij helpt me een pootje bij de puzzel te maken. Als de puzzel klaar is en ik het nog eens bekijk, zie ik dat de oplossing dusdanig is geschreven dat je zou zweren dat ik onlangs cum laude ben afgestudeerd in het Perzisch. Luutje is zo trots op zichzelf, of op mij, dat hij daarna met zijn pootjes mijn borstvoeding op gang probeert te stuwen. Echter, die melkklieren van mij zijn al decennia met pensioen. Misschien als hij nog even door gaat, er misschien een wolk melkpoeier uitkomt. Wie zal het zeggen. Afijn, die kans krijgt hij niet, want die vlijmscherpe nageltjes in mijn vel vind ik niet lekker.

Hij taait even af en doet zijn verhaal. Vooral in de ochtend heeft hij nogal veel tekst. Easy like sundaymorning is er niet bij. Dan klimt hij weer op schoot en wil mijn achterste kiezen schoon likken. Hij meurt naar zalm en ik steek snel een stokje voor zijn geplande activiteit. Zijn vraasje is psycholoog. Ik vermoed dat zij hem op zo’n moment op de sofa legt en een goed gesprek met hem aan gaat. Dat als een vrouw nee zegt, ze ook gewoon nee bedoelt. Ze een aantal malen Foei zegt en hem een Liquid snack onthoudt voor die dag. Nou vooruit dan, de schilfers uit mijn hals likken mag. Ik ga zo toch nog douchen.

Omdat ons gisteren regen is beloofd, gaan we vroeg barbecuen. Voor het eerst dit seizoen. En dus enige tijd vóór de vijf in de klok is, heb ik al een bel voor m’n snufferd. Maar, hoe is het mogelijk, de slakkengang zit er nog niet in. Maar rond mijn gewone zin-in-alcoholtijd komt het spul massaal door de tuin glibberen. Hoe dan? Als ik goed kijk, hebben die slakken allemaal een Rolexje om. Ze zijn nog van gegoede huize ook! Vermoed je nou dat ik koekoek ben? Als je goed op bovenstaande foto kijkt, zie je een oranje frisbee met de slogan van GGZ: wij zien mensen. Ik heb er een variatie op. Voor er bij mij: ik zie roze olifantjes verschijnen, zit ik al lang en breed aan mijn flesje water. Ondertussen frisbee ik de slakken in de groene bak. En waarom ook niet, ik neem er nog eentje.