Wat is het belangrijkst bij het bloemschikken, vanaf het podium. De HELM, zo antwoordt het publiek van de Nieuwe Kolk vrijdagavond eensgezind. Even daarvoor vraag ik mijn tantezegger rechts van me, of ze deze geschikte scene kent. Nee dus. Tuurlijk, we zitten bij Bert Visscher. Soms weet je al wat er komt, en elke keer ligt de propvolle zaal in een deuk. Eén van de leukste vind ik, als hij op het podium gaat zitten, de benen bungelend naar beneden. Hij pulkt een stukje van de rand van het podium los, laat deze vallen: Toneelstukje. Meesterlijk! Meteen doorgaand met het publiek op de eerste rij. Hoe heet je?Je kunt maar beter meewerken hoor, anders wordt het een heel vervelende avond. Als we na het optreden bij het drinken op adem komen, hijgen we nog wat na. Je kunt het niet navertellen. Hai hai, wat ja ’n drokte.

We zien Bert voor het eerst op een personeelsfeestje van, dik dertig jaar geleden nog, de Ruijterstee. Jaren vergezelt Bert zich met dezelfde gezichtsuitdrukkingen en gebaren. Zijn pielemuis blijft altijd onderwerp van gesprek en aanraking. Onlangs lees ik een interview met hem, waarin hij zijn paniekstoornis bespreekt. Gekte en creativiteit liggen nogal eens in elkaars verlengde.

Gisteren is het mooi wandelweer met een zuinig zonnetje, die als we goed en wel thuis zijn de wolken heeft weggestraald. Het is koud, maar als we de guur aanvoelende oostenwind in de rug hebben, is het goed te doen. We lopen langs de laatste restjes sneeuw die bomen en struiken een mooi aanzicht geven. Manlief laat weten dat café de Aanleg de dag na de gestolen helm omsingeld werd door linten en politieauto’s. Wat tijdens ons ommetje enorm opvalt is de hoeveelheid aan molshopen. De link is snel gelegd: misschien zit De Gouden Roemeense Helm wel goed verstopt onder zo’n omhoog geploegde hoop. Met de nadruk op hoop! De familie Mol heeft zich flink uitgesloofd. Al die bulten zien er hetzelfde uit. Zullen wij als mens überhaupt in staat zijn om zo’n molshoop na te maken? Zo van: gat graven, helm erin en de bult er zo natuurlijk mogelijk over strooien? Misschien is het wel de bedoeling dat de helm in 2027, precies een eeuw later nadat Roemeense kids hem vonden tijdens het spelen, weer wordt gevonden. Wie zal het zeggen.

Staat op deze manier het afgelopen weekend in het teken van de helm? Afgelopen zaterdag vindt de babyshower van Karlijn plaats, waar overigens geen douche, laat staan een druppel water aan te pas komt. Maar als ik in de thematiek blijf, zou onze kleinzoon wel eens met de helm geboren kunnen worden…