Der mot n dokter kommen. Ik wil noar t zaikenhoes. Ik heb de kop vol muggen. Dit is nou al de tweede achtereenvolgende ochtend dat mevrouw het hier over heeft. Het lijkt me een vreselijke verbeelding. Moet je je voorstellen! Ach, ik kom waarschijnlijk niet eens in de buurt van wat zij voelt. Wat een lijdensdruk. En de dag moet nog beginnen…

Soms probeer je ook maar wat, als je in de psychiatrie werkt. Omdat je dikwijls het gevoel hebt met lege handen te staan. Ik vraag haar een beetje in het licht te komen staan. Ik kijk in haar oor en zeg dat ik ze inderdaad allemaal door haar hoofd zie vliegen. Mens, wát ja n bult muggen. Aldervrezelekst! Dit kan toch zo niet door gaan. En dat begrijp ik ook wel. Wat een gezoem in de kop, niet te harden. Ik neem haar mee naar het raam en doe het zijraam open. Als zij nou heel hard op haar hand blaast en haar ogen dicht doet. Dat zeg ik, je doet soms maar wat.

Dit doet ze met verve. Als ik zeg dat er een hele zwerm muggen haar hoofd via haar oor heeft verlaten, wil ze dat wel graag zien. Verdikkeme zeg, nét te laat, maar neem maar van mij aan dat ze net massaal de hoek om zijn gevlogen. Door haar andere oor zie ik ze ook nog door haar hoofd vliegen. Niet meer zoveel, maar toch genoeg om het nogmaals te herhalen. En verdomd, ook deze keer blaast ze ze weg. En ook nu weer net te laat om ze te zien.

Hè hè, wat een opluchting, ze zijn weg. Ik vraag of ze een beetje aan die rust in de kop kan wennen. Ja hoor, ze gaat eerst douchen. Het heeft geholpen. Maar de volgende dag, de kop weer helemaal vol muggen. Mag ik even door haar oor kijken? Niks hoor, dat helpt ook maar voor een dag. Der mot n dokter kommen. Ik wil noar t zaikenhoes. Kop zit ja hailendaal vol. Wat weer een lijdensdruk. En de dag moet nog beginnen…