Wat moet je in de vrede aantrekken deze week met dit wisselende weertype. Het zonnetje laat een vale bol door de grijze slaapkamergordijnen zien. We liggen nog lekker te stinken onder het tweedelige winterdekbed. Wat dacht je wat, we laten ons niet verrekken. En dat zonnetje, dat moeten we nog maar eens zien dan. Als ik beneden kom in mijn in-mijn-nopjes-broek, dikke sokken met daaroverheen de heerlijke -door mijn schoonzus gebreide- hoefjes. En over het slaapshirt een trui. Overdag doen we het Spartaans met deze energieprijzen. Maar nog voor de eerste koffie naar binnen is geslokt, smelt ik al bijna. De sokken en die trui gaan snel uit.

Tijdens de column van Paulien Cornelisse moet de broek er ook maar aan geloven. De achterdeur even opengedaan om de buitentemperatuur met de grote teen te voelen. Het voelt zomers aan. Dat wordt een driekwartbroek. Voor mijn blije zomerse gympen beklim ik de zoldertrap. Lekker hoor! Als de koffie en al mijn pillen achter de knopen zijn gekokhalst, doe ik de Albert Heijn aan. Het is echt weer voor Aperol-Spritz. Met de barbecue wachten we nog even. Er zijn al verscheidene mensen die in t-shirt en korte broek fietsen. Eigenlijk kan dat ook al prima. Dus eenmaal thuis hijs ik me in een jurkje en sandalen. Natuurlijk is het een feit dat ijsheiligen nog niet is geweest en dat we nog steeds recht op nachtvorst hebben. Toch kan er wel een dekbedje uit de hoes. We lepeltjen ons wel warm aan elkaar. Doe es gek!

Maar dan is het opeens vanmorgen: met blote voeten naar beneden in t-shirt. Nou, vandaag is het wel different cook zeg. De lange broek en warme bovenkleding haal ik onder de stapel van-alles-wat vandaan. Toch zijn er nog verscheidene mensen die met korte broek en dito shirt op de fiets zitten. Zitten zij in de ontkenningsfase? De zomer is begonnen en dat gevoel laat ik me door niemand afpakken? Gisteren zag ik op een nieuw tv-programma deze Week in de Reclame gepresenteerd door Dolf Janssen, dat er een nieuwe beha is ontwikkeld met ingebouwde stijve tepeltjes. Als het dan koud is, dan prikken de theelepeltjes niet door je shirt. Wie bedenkt in vredesnaam zoiets? Zal dit door een man zijn ontworpen? Ik duik internet op. Hoewel geen antwoord op deze priemende vraag, wel meer informatie over deze heikele puntjes: Hoe tepels verbergen zonder beha? Gebruik dan na de tepelplakkers ook de boobtape. Deze borstentape is speciaal ontworpen voor ieder huidtype en is extra stevig, waardoor deze voor iedere cupmaat te gebruiken is.

Nu is natuurlijk de vraag waar je dit soort tape kunt kopen. De bouwmarkt is nogal uitgebreid in tape gesorteerd. Nu weet ik dat ducttape werkelijk overál geschikt voor is. Dat spul is zo goed, dat ik bang ben dat je er je tepels er in één beweging afrukt. Oh jakkel, wat zal dat pijnlijk zijn. Het woord tepelplakkers nodigt uit tot spinselarij. Zou je er je lekke band mee kunnen plakken? Of is dit een typisch woord voor hen die aan vrouwenliefde doen? Die maar niet genoeg van borsten kunnen krijgen? En zal dat boobtape enkel aan de voorzijde geplakt moeten worden, of een paar maal rond de torso gedraaid moeten worden, zodat de airbags worden geplet? Niet alle nieuwe dingen op de markt zijn meteen verbeterpunten.

Net even buiten geweest. Na de miezer is het vandaag nóg kouder geworden. Ik verruil mijn zomerjas zo meteen met mijn winterbontje. Wat moet je in de vrede aan met dit wisselende weertype. Om schijtziek van te worden…