De tijd voor Pasen is vroeger in Gereformeerde huize Westra helemaal geen lijdenstijd. We gingen in die tijd namelijk als gezin met de GADO noar Stad. Een heel feest. Hoewel Delfzijl ook wel winkels heeft, geen C&A of V&D. Mijn broer en ik krijgen nieuwe zomerkleding. Of mijn ouders ook voor zichzelf kijken, weet ik eigenlijk niet eens. Nieuwe kniekousen, zacht geel in dun ajourpatroon gebreid. Met zwarte lakhoefjes eronder was het een prachtig geheel. Jurkjes en een lichtblauw lakjasje. Ik weet het nog als de dag van gisteren. En oh, wat kon het nog verrekte koud zijn, als we naar de Kruiskerk fietsen. Maar wat dacht je wat, wél met de nieuwe poaskepronk aan natuurlijk! Met blote knieën zit ik rillend in de houten kerkbanken te blauwbekken. In die tijd houden we nog allemaal jassen aan in de kerk. Tegenwoordig is er meer mantelzorg bij de ingang van de kerken.

We kregen altijd een dubbeltje en een kwartje voor de pong. Het duppie was voor de uitgang. Omdat die muntjes aan de zijkant voorzien waren van scherpe karteltjes, konden we er zo fijn mee krassen in het hout. Ook altijd vaste prik, een half rolletje Kingpepermunt en een half rolletje dropjes. Elke week weer, maar daar moesten we het wel mee doen, die hele langdradige diensten.

Thuisgekomen gaat de kachel op standje 6. Mijn vaders credo is: Ik loat mie nait verrekken. We pakken ons paasnetje door mijn vader gebreid met touw. Onderin zitten chocolade-eitjes, daarbovenop hazelnoten en helemaal bovenin walnoten. Ik doe een duik in de kelder en ja hoor, daar ligt-ie nog: het paasnetje. Nou weet ik niet helemaal zeker of mijn vader dit ook voor onze kinderen breide. Ik denk dat onze kids wel een paashaasje van chocolade en paasschuimpjes hebben gekregen. Ik zal ze eens vragen. Opeens denk ik ook aan Neuten Schaiten, een spel wat we ook wel doen. Heb ik ooit niet eens een spel gewonnen met het Nieuwsblad van het Noorden? Ja zeg, met heuse spelregels erbij. Moet ik morgen toch nog noten kopen morgen op de markt. Vroeger aten we altijd veel eieren, want dat hoorde er ook bij. Geen idee wat de link van eieren is met Pasen. Misschien dat het eigeel naar kuikentjes verwijst en dus naar de lente? Maar de paashaas? Eerlijk gezegd geen idee.

Aan vasten heb ik helemaal niet gedaan in deze veertig dagentijd. Wat me er vooral aan herinnert is, dat ik de afgelopen week tijdens onze pauze met collega’s doorbreng die aan de Ramedan doen en pas om 19:00 uur mogen eten. De pauze breiden we wel iets uit, anders is het zo ongezellig voor ze. Een blik naar buiten levert me een dankbaar gevoel op dat ik mag werken met Pasen. Het kampeerseizoen is namelijk begonnen. Over lijdenstijd gesproken…