De nationale week zonder vlees. Het is louter toeval dat we vandaag kaasfondue eten. Omdat het heerlijk is en omdat we er vanavond tijd voor hebben. Niks woensdag gehaktdag. Tenminste niet vandaag. Met een lekkere salade erbij en stokbrood. Wel is het een veeg teken dat ik nu al zin heb in een wijntje die bij dit gerecht altijd zo lekker wegslobbert. Mijn vleesch is zwak. En de wijn is gemaakt van vruchtvlees.

Afgelopen maandag kwam in het tv-programma keuringsdienst van waarde gelatine aan bod. Gemaakt van het merg uit botten en vlees van runderen en varkens. Eén van de medewerkers toont zich geschokt dat de fabrikant niet hoeft te vermelden van welk beest het komt. In zijn gezin wordt geen varkensvlees gegeten. Wetgeving, meneertje. Heel veel mensen zijn zich niet bewust dat gelatine in heel veel snoep zit. Opperhoofd gelatine laat weten dat zonder dit bindmiddel het snoep uit elkaar zal vallen. De mondbeleving is een groot goed. Maar waarom zit dit dierlijke bindmiddel zelfs in een pak vla en andere toetjes? Oké, een veganist zal dit niet eten, maar een vegetariër wel.

Ik kan geen twee dingen tegelijk. Ondertussen zit ik hier lekker mijn spinsels weg te typen en tegelijkertijd te sabbelen op een salmiakknots. Het verbaast me niet dat ook hier gelatine in zit. Wat me wél verbaast is, dat er ook gelatine in heel veel geneesmiddelen zitten. Als je ziet aan wat een rijk boeket aan pillen ik me twee maal daags zet, kan ik met een gerust hart zeggen, dat ik goed gebonden ben. Het mag een wonder heten dat het bloed er niet van klontert. Of ik kan lijden? Tuurlijk, een mens is immers een dier. Dieren blijven dieren, maar mensen kunnen in beesten veranderen. Elke dag zien we beelden voorbij komen. Zelfs lijden is dan een te hoog gesteld doel.