Al enige jaren biedt de Jacobuskerk in Rolde op de dinsdagavond de mogelijkheid te mediteren. Het is een heerlijke vorm om even te ontsnappen aan de waan van de dag. De meditatie kan aan de hand van een zin uit de koker van een filosoof of door middel van een bijbeltekst. De meditatie begint als de eeuwenoude kerkklok zeven maal heeft geluid en eindigt na een half uur, wederom als de klok luidt.

Of ik wel wil helpen bij de voorbereiding om stoelen klaar te zetten, de kachel aan te doen en zo een aantal dingen om de meditatie goed te kunnen laten verlopen. Dat wil ik best. Gisteravond was mijn eerste keer. Ik kom op plekken in de kerk waar ik het bestaan niet eens van wist. Een hoogtepunt is hoe de deur open gaat. Met een enorme balk die de muur in schuift wordt de ingang geopend en zo ook weer gesloten. De mooie zin die ons begeleidt bij de meditatie ten spijt, mijn gedachten zijn vooral bij de dikke gemetselde muren van dit godshuis. Wat hebben ze allemaal gezien en gevoeld. Volgezogen met verdriet en vreugde. Aan onze voeten liggen grafstenen. Waarschijnlijk bedekken ze lichamen van invloedrijke personen. Alleen al het zijn hier is een bijzonder gebeuren.

Toch schrok ik er een beetje van dat ik door te helpen word gezien als koster. Oh jakkel, nou wordt het wel heel echt. Koster! Dat schept verwachtingen. Het voelt zwaarder dan gewoon even helpen. Ik leer zelfs het werkwoord kosteren: het ambt van koster uitoefenen. Maar wat ook betekent: kuieren en keuvelen. Met één letter erbij koester ik mijn nieuwe ambt.

Wil je aanschuiven? Voel je vrij op de dinsdagavond tussen 18:45 en 19:30 uur. Kleed je voor de komende wintermaanden wel warm aan en neem een dekentje mee. Warm aanbevolen.