Waarom draag jij eigenlijk een bandana? Door deze goeie vraag in BoerZoektVrouw van Jasmijn aan de Deense boer Haico gooit hij zijn hoofddoekje af. Ik heb er steeds van gemaakt dat dit de parachute is, die open moet gaan als zijn voet van een bergrichel glijdt, ergens in de Alpen. Een losstaand plukje haar van de rest aanschouwt het daglicht. Bornholm bij Denemarken, zeg maar. Oh zeker, hij kan het lapje stof goed hebben. Wel mooi dat Haico, nuchter als hij is toch ook gewoon ijdel is. En weer is het Jasmijn, die verder niet zo goed uit de verf komt betreft haar aanwezige zijn: Je bent goed zoals je bent. En wat een geluk dat zij uit de vijf gegadigden een van de drie is die gekozen wordt om een week naar Denemarken te mogen. Ik heb het te doen met Nouk, die om haar ogen en om haar mooie brief die Haico triggerde om meer van haar te willen weten, toch naar huis moet. Ach, zo spijtig. Je blik is zo kwetsbaar aan het Neerlandsch volk, die er misschien alles van vindt. Na zo’n taart- en vrouwenproeverij heeft hij de balans goed opgemaakt. Ellen met haar korte kapsel oogt stoer, die momenteel met haar camper naar Denemarken reist. En ook Wendy mag mee, ook met camper. Wat me aan haar opvalt is haar leuke hoofd en dat ze zo’n origineel klimcadeautje voor hem meebracht bij de dagspeeddate.

Een ontzettend leuke meid om te zien, maar die ik in de Boerjonairs helemaal niet heb beschreven is de 23-jarige Bernice. Dit paardenmeisje is met haar ouders naar Zweden vertrokken en heeft er sinds kort haar eigen huis. Zij houdt er paarden, die ze traint. Het plaatje is meer dan aansprekend en het aantal brieven overtreft de rest van het boerengezelschap in het kwadraat. Haar zus en broer helpen haar. Dat is maar goed ook. Bernice is nimmer verliefd geweest en dit alles is zo ongemakkelijk, dat ze haar gedachten in woorden om zet: ik denk dat dit ook wel niks zal worden. Wat een openbaring! Heeft zij zichzelf opgegeven? Niet te geloven. Ze ziet er zo spontaan en open uit, vooral als ze lacht breekt de zon door. In de kern is ze zo gesloten als een oester. Wie verlost deze meid uit haar lijden. Zelfs Yvon heeft gedacht dat ze niet zou verschijnen. Afijn, na deze sportieve dag met haar vijf jonge mannen toont ze haar onzekerheid weer. Tja, jezelf zijn. Wat is dat en wat vindt een ander daar wel niet van. Tijdens de fotosessie is ze het best op haar plek achter de camera. Oh jakkes, zo’n ongemakkelijk beeld van deze boys en van haar. Ze kiest de fries sprekende Johan, die ze nog van vroeger kent. De andere Johan, die voor dierenarts studeert en waarvan ze de vorige keer liet weten dit wel een handige match te vinden, kiest ze toch niet. Dus misschien is haar hart meer gaan spreken.

En dan de 63-jarige boer Piet die in Duitsland vanwege lichamelijke problemen zijn veehouderij moest verkopen en nu bij mensen in huis woont. Om deze redenen leek het een beetje een zielePiet. Hij gaat met de dames pottenbakken. Hij mag er dan zelf een potje van maken, maar die vrouwen die hij om zich heen heeft verzameld, zijn allemaal dól op hem. Adrie gaat helemaal voor hem. Sterker nog, hij is de man voor haar. Dat voelt ze zo aan. Ach, wat is die vrouw kapot als ze niet door hem wordt gekozen bij de drie dames die bij hem mogen komen logeren. Het gaat je door merg en been. Maar hij heeft echt een stel leuke vrouwen om zich heen. Hij voelt het zelfs al kriebelen. Hij kiest de sympathieke en (kapper?)blonde Gea, Eugenie, die soms wat ondeugend uit de hoek kan komen en de van oorsprong Duitse Anke. Deze laatste lijkt me een toppertje.

Boerin Claudia gaat asperges steken. Koud kunstje, mag je denken als de professionals ze uit de grond trekken. Maar het is nog best een klus. Als ze koken en even bij elkaar zitten, vraagt René van alles over het boerenbedrijf. De bebrilde Bob vindt dat zo onlogisch. We komen hier toch voor de liefde, zo houdt hij een vurig pleidooi. Je kunt niets onaardigs over deze vrouw bedenken. Ze laat Yvon weten dat haar keuze moeilijk is. Ze hoeft niet persé een boer naast zich. Hoewel het toch de kers opde taart zou zijn. Ze kiest Bob, René en gelukkig ook Paul. Paul is heel galant en staat steeds bij haar in de buurt. Is dat geluk of elleboogt deze man zich naar deze positie? Geen idee, ik denk al vanaf het begin dat deze Paul precies bij Claudia past. Een mooi setje. Ach, en dan blijft achter Jan- Willem die in stille verwondering naar haar keek en zijn hart zo open stelde. Hij slikt zijn teleurstelling en tranen ternauwernood in. Als de camera uit is, verwacht ik een hartverscheurend tafereel. Wie weet zijn er vrouwen die hem om deze getoonde kwetsbaarheden via Yvon Jaspers benaderen.

Last maar zeker niet least is boer Richard, die een troosteloos aanziend akkerbedrijf heeft in Slowakije. De grond is er vruchtbaar. Hij heeft een leuke babbel en heeft ook vrouwen die hem wel iets doen. Eerst crossen ze een parcours op een stoere fiets. Ze doen elkaar na in bewegingen en er wordt oogcontact gezocht. Hij kiest de in België wonende Marlies, Marijke en Robin. Ben benieuwd hoe het hun zal vergaan. Het is zeker geen gespreid bedje waar ze zullen komen.