Het verpletterende geweld van op moment van schrijven drie dagen geleden, waardoor Turkije en Syrië staan te schudden op hun grondvesten is nog amper voor te stellen. Hopen puin op plekken waar eerst flats staan. Elke dag stijgt het dodental.

Wat een leed! Feiten over de plateaus die rondom Turkije en Syrië liggen en die vroeg of laat over elkaar heen schuiven. Deze aardbevingen met een zwaarte 7,8 op de schaal van Richter zijn hier het gevolg van. Je kunt je ogen bijna niet geloven hoe flats als kaartenhuizen instorten. Veel verdriet om alles wat verloren is gegaan. Wanhoop om nog niet gevonden mensen. Hoopvol in de eerste uren, als er mensen onder het puin vandaan gered worden. Wat een vreugde en dankbaarheid. Inshallah!

Mijn eerste gedachten: wat een kans om de oorlog in Syrië te stoppen. Dat met het schudden van de aarde ook de hersenen flink onder handen worden genomen. Dat het besef: waar zijn we in de vrede mee bezig, grond krijgt. Bij natuurgeweld stelt een mens niks voor. Oorlog voeren uit naam van Allah in Syrië, het menselijke geweld in Afghanistan door de IS, de onderdrukking van vrouwen en nog niet zo lang geleden de strijd in Ierland tussen Katholieke en Protestante volkspartijen. Alles uit Zijn naam. Gij zult Zijn naam niet ijdel gebruiken. Met de betekenis dat je niet mag vloeken. Persoonlijk meen ik dat gewelddadige dingen doen uit naam van een Hogere, een veel erger ijdel gebruik is.

Er gaan hulptroepen uit de hele wereld naar het getroffen gebied. Ellende verbroedert. Er wordt geld ingezameld voor giro 555. Ingeleverde goederen als dekens, kleding en medicijnen worden in vrachtwagens naar Turkije gebracht. Het verhaal van een man wat ik maar niet kwijt raak is, dat hij geluid onder het puin vandaan hoort. Ze vinden een gezin, allen hebben het leven gelaten, maar er hangt een levende baby aan de navelstreng. De levensader wordt doorgesneden en zo snel als mogelijk wordt het meisje naar een ziekenhuis gebracht. Kippenvel door zowel dit gruwel als ook dit wonder.

Nog niet eerder zitten zoveel mensen met een Turkse achtergrond bij praatprogramma’s. Het hullie en zullie verandert in één groot wij-gevoel. Het geloof in het goede van de mens groeit. Gij zult goed doen. Omdat we allen mensen zijn. Waar we ook wonen en waar we ook in geloven.