Een week geleden zaten we bij de vrienden van Amstel. Wát een feest! De hele Ahoy volgepakt met mensen. Het eerste vocale optreden was van Henk Westbroek. De oude garde ging los. Ook Anita Meijer was voor deze gelegenheid opgegraven met Why, tell me why. Weer ging 50+ uit z’n dak. Dochter, waar we door waren uitgenodigd zat er wat sneu bij. Lekker dan, zo’n bejaardensoos. Maar hierna kwamen allemaal hedendaagse toppers. Zelfs Nick en Simon waren nog samen op het podium. Als ze maar geen oogcontact hoefden te hebben, leken ze er wel aardigheid in te hebben. De ene na de andere artiest kwam op, Anouk, Typhoon, Barry Hay, Guus Meeuwis, Acda en de Munnik, om maar es wat te noemen. Er werd gedanst, er was spektakel in de lucht en er kon volborstig worden meegezongen. Voor ons was Krezip het hoogtepunt. Ik kwam schor weer terug. Wat een feest, beslist een aanrader, deze vrienden van Amstel Light. Huh? Dat is fout hoor, het is vrienden van Amstel Live. Dat weet ik wel, maar een kronkel in mijn hoofd maakt er automatisch Amstel Light van. Amstel light bestaat wel overigens, maar hoort niet bij dit spektakel.

Gelukkig dat we hier nog heen konden. Een paar dagen later ligt manlief op de operatietafel om een nieuwe knie te laten inboren en inhakken. Hij was er na een ruggenprik helemaal bij en vond het heel gek opeens zijn been door de lucht te zien zweven en te beseffen dat het niet anders kon, dan dat dit been van hem was. Een rare gewaarwording. De operatie is goed geslaagd en bovendien erg gezellig. De buurtjes leven erg mee en plaatsen een raamopsteker met een leuke woordgrap: knieuw. Met daaronder een felicitatie! Ik zing al een paar dagen die hit van de Kast: Daar hebben we Roelof, mit zien nije knei. Omdat hij nog wel veel pijn heeft, valt dit ook niet helemaal lekker. Gevalletje: goed fout.

Weer op mijn werk lees ik wat stukken door. Sla ik helemaal aan op schrijfvoutjes. Als taalfetisjist moet ik daar altijd even een plasje overheen doen. Soms zijn foutjes ook cadeautjes, wat tegenwoordig ook als kadootjes geschreven mag worden. Sterker nog, ik had verwacht een dikke rooie streep onder cadeautjes te krijgen, maar dat valt weer mee. Enfin, ik lees in het artikel: dit gebruiken we als lijddraad. Wat een mooi logische gedachte, deze draad. Gelukkig lijden we niet, dus maak ik er graag een leid, zoals in het echie. Maar die draad loopt de hele week een beetje met me mee. Tenslotte is het één op één te vertalen als richtsnoer en is leidraad met dubbel d helemaal zo gek nog niet. Leiddraad om je planten langs de muur mee te leiden. Maar voor de leilinde die roept om leiding zal het wel weer leidraad zijn. Kortom, we gebruiken iets op ons werk als leiddraad. Oké, het is taaltechnisch goed fout, maar té leuk!