Mijn zuurgraad omtrent verzekeringen is weer geluwd. Sterker nog, ik moet nog wat recht zetten betreft de verzekeringsmaatschappij waar u en wij de vruchten van plukken. Het is jaren geleden. Bij het schoonmaken van het vakantiehuisje in Denemarken hadden we vuilniszakken in de ene hoek, en natte spullen voortkomend uit waterpret door het inwendige zwembad in zakken in een andere hoek. Dat kun je niet aan mij overlaten. Thuiskomend werd de vuilniszak meteen naar de wasmachine gesleept. Nee! Het was echt een zak met vuilnis. En die zak met handdoeken en zwemkleding dan? Deze stommiteit heb ik aan de verzekering gemeld. We kregen een deel van het geld uitgekeerd. Het is een gevalletje eigen schuld, maar uiteraard per ongeluk. Eerlijk is eerlijk, hartstikke coulant. Dit besef brengt de zuurgraad weer op lage waarden.

Zeg zuurgraad en vandaag kom ik uit bij Matthijs. Je weet wel, ons aller Matthijs. De man die ik graag op tv zie. Knappe vent en bovenal een vakman pur sang. Een verbinder. Met natuurlijk ook het samenspel van hem met zijn gasten op sympathiek niveau. Hier spreekt een fan. Ach, mij krijg je de kop niet zo snel gek met uitspraken over hem. Ik loop soms ook door het huis te raggen op een manier waar ik echt niet trots op ben. Ik zou haast zeggen, wie kent het niet. Maar ben je een bekende Nederlander, dan gaat je kop er af.

In het weekend lees ik artikelen over hem in onze krant. Oei, dit gaat wel heel ver, Matthijs. Wat gebeurt er in dat hoofd van jou? Hij staat op vijf centimeter van iemand te schuimbekken. Timmert ‘m met woorden met de grond gelijk. Brult tegen een medewerker: Ga op je knieën en zeg; Sorry meneer van Nieuwskerk! Jemig, dit niveau heb ik doorgaans niet voor handen. Ik schrik me dood. Dat hij, die leukerd, hiertoe in staat is. Jaren heb ik me wel afgevraagd waarom hij van die afgekloven nagels heeft. In het handlezen zou dit kunnen duiden op dat iemand zichzelfzelf aan het opvreten is. Dat past zó niet bij deze talentvolle man. Zijn zuurgraad is echter van dien aard, zo blijkt uit de artikelen, dat het hem zal sieren hulp te zoeken voor zijn agressiehuishouding. Én oprechte spijt is ook een dingetje.

Dat dit zo lang heeft kunnen gebeuren. Er zijn genoeg aanwijzingen geweest. De slogan in een rood veld gedrukt met nog een paar oneliners: BNN/VARA voor verandering. Ammehoela! Natuurlijk weet ik ook wel dat het buitenkantje niet altijd is wat het lijkt. Daar leef ik lang genoeg voor. Ik zou haast zeggen: breek me de bek niet los. Toch vind ik het wel jammer dat door zo’n voorval mijn vertrouwen in tv-mensen gaat rammelen. Welke presentatoren hebben het zweet in de bilnaad omdat ook zij nattigheid voelen? Zo wil ik geen kijkbuiskijker zijn. Dan zou ik me wel uit een tube zuurgraadverlagende zalf grondig mogen insmeren…