Ken je die bak van die lui die een weekend naar de kust gingen? Die gingen niet. En we hadden er zo’n zin in. Het weer werkte nog mee ook. De zee lag er klaar voor om me met haar schuimende golven te omarmen. Hoewel de moeheid in mijn hoofd langzaamaan verdwijnt, is vitamine zee eigenlijk goed voor alles.

Afijn, Roelof komt donderdagavond op zijn speedpedelec in aanraking met een onverlicht stalen ros. Gelukkig heeft zijn Gazelle reusachtig goed werkende remmen, maar toch komen ze onzacht over elkaar heen te liggen op het fietspad tussen Groningen en Assen tot stilstand. De andere fietser kreunt nog harder dan hij. Waarin we maar weer eens met de neus op de feiten worden gedrukt: helm is hoofdzaak. Roelof helpt de andere fietser omhoog en samen beklimmen ze weer hun tweewielig voertuig om hun weg naar huis te vervolgen. Vrijdagmorgen wordt er een gebroken kaak vastgesteld in het ziekenhuis. Gelukkig zijn er verder geen inwendige bloedingen in zijn hoofd. Hij krijgt een kuur mee om te voorkomen dat er een ontsteking aan zijn kaak ontstaat en pijnstilling in de vorm van oxycodon. Kortom: dus niet naar de camping.

Gelukkig leven de buurtjes altijd liefdevol mee met hun raamplakkaten. Deze keer een grappige met betersap. Heel toepasselijk, want Roelof moet twee weekjes vloeibaar. Misschien kan ik eens iets voorkauwen. Of kan hij een ongebroken kaakje in de thee soppen. Er staat dat het betersap wetensappelijk is bewezen. Mijn tijd van wetenschappelijk bewezen sap, namelijk borstvoeding geven is reeds lang vervlogen.

We voelen ons het mannetje en vrouwtje van zo’n weerhuisje. Als zij buiten staat te oreren over haar vermoeide hoofd, zit hij binnen om haar bed op te maken en nu hij buiten de deur kreunt met z’n kaken op elkaar, zit zij binnen het soepzootje binnen te pureren.

Camping Bakkum laat weten dat we wel 100% moeten betalen, omdat ik op de dag van onze geplande aankomst pas af bel. Tja, het ongeluk is pas de avond ervoor gebeurd. En nog onverwachts ook. That’s life, girl. Shit happens. Ze klinkt nog heel jong. Ik vergeef het haar dat ze niet even belangstelling toont, of even zegt: Oh, wat vervelend. Wie weet, is het een van haar eerste stagedagen. Moet ze alle zeilen bijzetten om dit goed en zakelijk af te handelen. Een paar maal zegt het meiske: een momentje graag. Tuurlijk moet ze even vragen hoe dit allemaal in z’n werk gaat. De momentjes duren wel vrij lang. Dan geeft ze het verlossende antwoord. Als we binnen twee weken even bellen, kunnen we nog een ander weekend vitamine zee snuiven voor ons geld. Komt alles toch nog goed. Haar stem klinkt zelfverzekerd. Het goednieuwsgesprek is kennelijk al behandeld in de opleiding. Ze brengt het of ze Sinterklaas in eigen persoon is. Hoeven we daar tenminste geen kopzorgen over te hebben.